“ฮึก ผมไม่...ผมไม่ทำ” ร่างบางพยายามเปล่งเสียงตะกุกตะกักตอบกลับมา
“แต่นายจะทนไม่ไหวเอานะ” แจฮยอนใช้โทนเสียงนุ่มทุ้มพูดราวกับกระซิบข้างๆหูเด็กหนุ่ม
ตอนนี้คนที่ทนไม่ไหวน่าจะเป็นแจฮยอนเสียมากกว่า ราวกับโดนยั่วยวน ทั้งเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาที่พอไปอยู่บนร่างบางกลับตัวใหญ่ทำให้มันหลวม
ปกเสื้อที่แหวกตรงคอจึงค่อนข้างกว้างเห็นเนินอกที่สั่นขึ้นลงเนื่องจากเจ้าของหายใจแรง
ส่วนกางเกงขาสั้นสีดำที่เผยให้เห็นขาอ่อนชวนคิดไปไหนต่อไหน
แก้มแดงระเรื่อและสายตาที่หยาดเยิ้มนั้น...
“มะ ไม่...มันน่าอ๊ะ!...อาย อื้อ!!” แจฮยอนบดจูบไปที่ริมฝีปากของเตนล์อย่างเร่าร้อนดุเดือด
ควานลิ้นไปทั่วโพรงปากของเด็กหนุ่มที่เขายังคงไม่รู้จักชื่อ เขากัดเม้มริมฝีปากเตนล์และบดขยี้จนฟันกระทบกัน
ดูดดึงแล้วกลับไปไล่ต้อนลิ้นของเตนล์ในโพรงปากที่พยายามหนีลิ้นของแจฮยอนจนเตนล์ยอมแพ้ให้ร่างหนาทำตามใจกับตนเอง
เตนล์รู้สึกกำลังถูกลิดรอนลมหายใจกับการจูบที่เนิ่นนานขนาดนี้ เขาหายใจติดขัด
“อื้ออออ!” เตนล์ส่งเสียงท้วงพร้อมกับใช้มือทุบที่อกคุณแจฮยอนให้คุณแจฮยอนรู้ว่าเขาหายใจไม่ออก
แจฮยอนถอนจูบจากริมฝีปากของร่างบางแล้วย้ายต่ำลงไปที่ซอกคอ กัดเม้มที่ซอกคอขาวที่โผล่พ้นปกเสื้อกว้างๆจนเป็นรอยแดงอย่างเห็นได้ชัด
แจฮยอนไม่หยุดอยู่ที่รอยเดียว เขาเปลี่ยนตำแหน่งมาที่ไหปลาร้า สูดดมความเนื้อหอมของเด็กหนุ่มแล้วลงรอยกัดเม้มให้ผิวขาวๆเกิดรอยแดง
เตนล์หายใจอย่างหนักหน่วง อารมณ์ของเขาที่แต่เดิมมีมากอยู่แล้วถูกคุณแจฮยอนแต่งเติมให้มากขึ้น
สติของเตนล์ยังครบถ้วน เขารู้ว่าเขากำลังโดนทำอะไร แต่หากเขาปฏิเสธการกระทำไม่ได้เลย
หนำซ้ำด้านหนึ่งในจิตใจของเขายังต้องการมากกว่านี้อีกด้วย
มือใหญ่ไม่ปล่อยว่าง ล้วงเข้าไปในเสื้อแล้วลูบวนเบาๆที่ท้องน้องนิ่มๆของเตนล์
เตนล์รู้สึกวาบหวิวไปทั้งร่างกาย
“อ๊ะ! อุ๊ป!” เตนล์เผลอครางออกมา เขาพยายามปิดปากตนเองกลั้นเสียงน่าอายนี้ ส่วนแจฮยอนนั้นกระตุกยิ้มมุมปากเป็นการพอใจ
มือแกร่งของแจฮยอนโอบอุ้มเตนล์ออกมาจากห้องน้ำแล้วเดินไปยังห้องนอน
วางร่างบางไว้บนเตียงแล้วตนเองก็ตามมาคร่อมร่างบางเอาไว้
“อย่าละ...เลยคุณแจฮยอน” ทว่าสายตาที่เตนล์มองแจฮยอนตรงข้ามกับสิ่งที่พูด
แจฮยอนไล้มือลงไปที่ส่วนล่างจัดการถอดกางเกงขาสั้นน่ารำคาญตาออกไปต่อด้วยแพนตี้
เผยให้เห็นแท่งรักของร่างบางที่ตรงปลายสีแดงปริ่มไปด้วยน้ำสีขาวขุ่น
“ใจเย็น ฉันแค่จะช่วยนายเท่านั้น” แจฮยอนพูดเสียงกระเส่า
“อ๊ะ!!!”
ยังไม่ทันที่เตนล์จะตอบอะไร มือหนาเริ่มกำรอบแท่งเล็ก ใช้นิ้วมือเขี่ยวนรอบปลายแท่ง
ความเสียวซ่านแล่นไปทั่วร่างกายเตนล์จิกเท้าและมือที่เตียงแน่น ใบหน้าหลับตาปี๋
คิ้วขมวด จมูกแดงๆ ตรงหางตามีน้ำตาเล็ดออกมา แจฮยอนมองเตนล์ด้วยความรู้สึกตื่นเต้น
เด็กตรงหน้าเป็นคนที่เอ็กซ์ที่สุดคนหนึ่งเท่าที่แจฮยอนเคยพบมา ทั้งสีหน้าแววตากลิ่นกายหรือแม้กระทั่งท่าทางปฏิกิริยาตอบสนองต่างๆ
ทำเอาแจฮยอนถูกใจไม่ใช่น้อย
“คุณ!...อ๊าาาาา!!”แก่นกายเล็กถูกรูดดึงโดยร่างหนา จากความเร็วเล็กน้อยแล้วเพิ่มความเร็วเรื่อยๆ
ถ้าแจฮยอนไม่สุดยอดคงไม่ได้รับการกล่าวขานกันหนาหูว่าเป็นมือหนึ่งเรื่องเซ็กจากสาวๆหรอก
เตนล์กำลังจะเป็นบ้า อารมณ์ของเขาใกล้ถึงขีดสุดแล้ว มือใหญ่นั่นกอบกุมแท่งร้อนเล็กไว้แล้วชักขึ้นชักลงสลับช้าเร็วอย่างมีจังหวะ
เตนล์กำลังเคลิบเคลิ้ม แต่ร่างสูงกลับหยุดก่อน
“นายชื่ออะไรนะ?”
“ฮื่ออออ ผม...แฮ่กๆ” เตนล์หายใจไม่ทัน
“ผมชื่อเตนล์...ครับ”
เตนล์รวบรวมลมหายใจก่อนจะตอบแจฮยอน
“ร้องขอฉันสิ” ไม่พูดเปล่า
มือหนาใช้นิ้วโป้งอุดส่วนปลายไว้
เตนล์อายเกินกว่าจะร้องขอเรื่องน่าเกลียด
เมื่อเห็นเตนล์เงียบแจฮยอนก็ใช้นิ้วโป้งบี้ส่วนปลายแก่นกายของร่างบาง
เตนล์รู้สึกกระสันไปทั่วร่าง เนื้อตัวร้อนผ่าวไม่หาย ความรู้สึกวาบหวิวที่ท้องพุ่งขึ้นมา
เขาต้องการคุณแจฮยอนมากมายจนลืมเรื่องน่าอายในความคิดแรกไป
“คุณแจฮยอนครับ ช่วยเตนล์ด้วยนะครับ” สิ้นเสียงมือแกร่งของแจฮยอนก็ทำหน้าที่ได้เป็นอย่างดี รูดชักทั้งแต่โคนถึงปลายด้วยความเร็ว
“อ๊า!!...ใกล้แล้ว อื่อออออ” เตนล์ส่งเสียงหวานครางออกมาไม่หยุด เหงื่อซึมออกมาตามใบหน้า แจฮยอนก็ทำหน้าที่ตนเองได้ดีเยี่ยม
เขาอยากจะส่งเด็กหนุ่มคนนี้ให้ถึงสวรรค์ด้วยมือของเขาเอง
“อ๊า!!!” ในที่สุดร่างบางก็ถึงที่หมาย
เตนล์กระตุกเกร็งไปทั้งร่างปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นออกมาเลอะเปรอะเปื้อนหน้าขาและมือของแจฮยอนก่อนที่จะสลบไป
เปลือกตาปิดลงไปแล้ว แจฮยอนมองใบหน้าใสพลางยิ้มอย่างพึงพอใจ
เขาลุกออกไปจัดการธุระของตนต่อในห้องน้ำต่อ
คนๆเดียวทำให้เขาพิชิตสวรรค์ด้วยมือตนเองถึงสองครั้ง คอยดูเถอะ
ถ้ามีโอกาสจะเอาทุนคืน แจฮยอนคิด
เมื่อเสร็จแล้วก็ออกมาทำความสะอาดร่างเล็กซึ่งต้องข่มใจเป็นอย่างมาก
แจฮยอนยังไม่อยากทำร้ายเหยื่อตอนนี้แต่เขาคิดว่าเขาจะไม่ปล่อยเด็กคนนี้ไปง่ายๆแน่
ชักติดใจเสียแล้วสิ....
กลับไปเม้นได้ที่เด็กดีน้าา จิ้ม
